chlubić się


chlubić się
chlubić się {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIb, chlubić siębię się, chlubić siębi się {{/stl_8}}– pochlubić się {{/stl_13}}{{stl_8}}dk VIIb {{/stl_8}}{{stl_7}}'chwalić się czymś (kimś), z czego (kogo) jest się dumnym, co (kto) przynosi (w oczach innych) zaszczyt, uznanie, podziw; szczycić się': {{/stl_7}}{{stl_10}}On się chlubi, że nigdy nie poszedł na współpracę z komunistami. Szkoła może się pochlubić wysokim poziomem nauczania. Matka może się pochlubić tak dobrze wychowanym synem. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • chlubić się — ndk VIa, chlubić siębię się, chlubić siębisz się, chlub się, chlubić siębił się «być dumnym z kogoś, czegoś; chwalić się, szczycić się» Chlubić się zdolnym synem. Nasz naród się prostotą, gościnnością chlubi. (Mickiewicz) …   Słownik języka polskiego

  • pysznić się — ndk VIa, pysznić sięnię się, pysznić sięnisz się, pysznić sięnij się, pysznić sięnił się «wynosić, wywyższać się nad innych; chełpić się, chlubić się, szczycić się czymś» Pysznić się przed kolegami. Pysznić się swoim ubiorem, bogactwem,… …   Słownik języka polskiego

  • szczycić się — ndk VIa, szczycić sięcę się, szczycić sięcisz się, szczyć się, szczycić sięcił się «być dumnym z kogoś, z czegoś, chlubić się kimś, czymś; słynąć z czegoś» Szczycić się swoimi osiągnięciami. Szczycić się odwagą, wiedzą, urodą …   Słownik języka polskiego

  • przechwalać — ndk I, przechwalaćam, przechwalaćasz, przechwalaćają, przechwalaćaj, przechwalaćał, przechwalaćany forma ndk czas. przechwalić (p.) przechwalać się «mówić pochwały o sobie samym, chełpić się, chlubić się, pysznić się czymś» Przechwalać się odwagą …   Słownik języka polskiego

  • chluba — ż IV, CMs. chlubabie 1. lm D. chlub «ten, kim (to, czym) się można chlubić, chwalić, kto (co) przynosi zaszczyt, chwałę; przedmiot chwały, dumy» Być chlubą rodziców, szkoły. 2. blm «chwała, zaszczyt, sława» Mieć, uważać, poczytywać sobie coś za… …   Słownik języka polskiego

  • zaszczyt — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. zaszczytycie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} to, czym się można chlubić, z czego można być dumnym; wyróżnienie, honor : {{/stl 7}}{{stl 10}}Sprawiać komuś zaszczyt czymś.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • chlubny — chlubnyniejszy «taki, jakim można się chlubić; przynoszący chwałę, zaszczyt; zaszczytny, chwalebny» Chlubne świadectwo. Chlubny czyn …   Słownik języka polskiego

  • chlubny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, chlubnyniejszy {{/stl 8}}{{stl 7}} taki, którym można się chlubić, szczycić; z którego można być dumnym; przynoszący zaszczyt, uznanie i sławę : {{/stl 7}}{{stl 10}}Chlubne tradycje polskiego oręża. Chlubne czyny.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień